想我一生的運命siūnn guá it-sing ê ūn-miā
親像風吹打斷線tshin-tshiūnn hong tshue phah tn̄g sûn
隨風浮沈沒依偎suî-hong phû-tîm bô i-uá
這山飄浪過彼山tsit suann phiau lōng kuè hit suann
一旦落土低頭看it-tàn lo̍h-thôo lê-thâu khuànn
只存枝骨身已爛tsí tsûn ki kut sin í nuā
啊 只存枝骨身已爛ah tsí tsûn ki kut sin í nuā
花朵再醜也開一次hue-luí koh bái iā khui tsi̍t-pái
偏偏春風等袂來phian phian tshun-hong tán buē lâi
只要根頭猶原在tsí-iàu kun-thâu iu-guân tsāi
不怕枝葉受風颱m̄-kiann ki-hio̍h siū hong-thai
誰知 花等人採siánn-tsai hue tán lâng tshái
已經霜降日落西í-king sng-kàng li̍t-lo̍h sai
啊 已經霜降日落西ah í-king sng-kàng li̍t-lo̍h sai
風吹身軀桂花命hong-tshue sin-khu kuì hue miā
若來想起心就痛ná lâi siūnn-khí sim tio̍h thiànn
恩怨如煙皆當散un-uàn lû ian kai tòng suánn
禍福當作天註定huē hok tòng-tsuè thinn-tsù-tiānn
往事何必回頭看óng-sū hô-pit ua̍t-thâu khuànn
把它當作夢一般kā i tòng-tsuè bāng tsi̍t-puann
啊 把它當作夢一般ah kā i tsuè-tsò bāng tsi̍t-puann
風吹身軀桂花命hong-tshue sin-khu kuì hue miā
若來想起心就痛ná lâi siūnn-khí sim tio̍h thiànn
恩怨如煙皆當散un-uàn lû ian kai tòng suánn
禍福當作天註定huē hok tòng-tsuè thinn-tsù-tiānn
往事何必回頭看óng-sū hô-pit ua̍t-thâu khuànn
把它當作夢一般kā i tòng-tsuè bāng tsi̍t-puann
啊 把它當作夢一般ah kā i tsuè-tsò bāng tsi̍t-puann